بدانسان روزگارم تیره دارد گردش گردون

گهی گلگونه ساید در صدف گه سرمه در هاون

جهاندارا خدیوا کامکارا روزگاری شد

که بیزد خاک غم بر فرق من این کهنه پرویزن

که روز و شب نمی تابند مهر و ما هم از روزن

چنان سست است بازارم که می کاهد خریدارم

جوی از قیمت من گر فروشندم به یک ارزن