من و این شغل دون و آن شرکا

دل خراشی کهن جگرخواری

اف بر آن سرزمین که طعنه زند

زاغ دشتی به کبک کهساری

با همه ساختم به ناچاری

چیست سودم ازین عمل دانی

از عزیزان تحمل خواری