هردم از فتح و ظفر بندد دگرگون زیوری

آن که بهر تارک و بالای او پرداخته است

چرخ سیمین جوشنی خورشید زرین مغفری

بر عروس دولتش مشاطه بخت بلند

دایه گردون پیر آمد شد بسیار کرد

داد تا دوشیزه دولت به چون او شوهری

افسرش بر فرق فر ایزدی بس گو مباش