شد به سعی او چنان آباد کاهل آن دیار

کهنه دیواری که بر وی جغدی افشاند پری

از قدوم او در دولت به رویش باز شد

گوئی از فردوس بگشودند بر رویش دری

مصر را ده می شمارند و ده مستحقری

پیش ازین گر هر ده ویران به حالش می گریست

خندد اکنون بر هر اقلیمی و بر هر کشوری