چرخ گرد از هستی من گر برآرد گو برآر

غیر را با یار از نیرنگ افکندن به جنگ

صد ره آسانتر بود بر من که در بزم لئام

باده نوشم سرخ و زرد و جامه پوشم رنگ رنگ

دور بادا دور از دامان نامم گرد ننگ