سر چاه را سخت کن زان سپس

چو خواهی که آسوده گردی ز رنج

بجای آر صد مرد نیرنگ ساز

بکن چاه و بر باد مگشای راز

مگوی این سخن نیز با هیچ کس

بشد شاه و رای از منش دور کرد

به گفتار آن بی خرد سور کرد