بر سر عالم فشاند ماتم او خاک غم

نخل بلندش که بود سرو ریاض جهان

خم شد و از پا فتاد زین فلک پشت خم

دیده ایام ریخت از غم او سیل خون

چون ز غم آباد دهر یافت ملالت نهاد

در روضات جنان با دل خرم قدم

خامه هاتف نوشت از پی تاریخ او