چون ازین محنت سرای پرکدورت رفت و یافت

از گلستان جنان بر شاخ طوبی آشیان

آه از این ماتم که خلق دهر را خون کرد دل

آه از این اندوه که اهل عالمی را سوخت جان

از غم ایام آسایش به گلزار جنان

خامه هاتف رقم زد بهر تاریخش که آه

شد روان حاجی محمد صادق از جور زمان