خاصه چون من چاکری با خویشتن همراه آه

رشته آمال ما زان در فاخر بس دراز

رشته عمر وی آمد لیک بس کوتاه آه

کرد تنها عزم ره وز دوستان کس را نبرد

راز دل ناگفته چشم از محرمان پوشید و رفت

کس ز راز آن دل آگه نشد آگاه آه

چرخ روبه باز کردش طعمه گرگ اجل