الغرض چون آن بهشتی پیکر حوری سرشت

شد دریغا در زمین پنهان ز جور آسمان

شمع خلوتخانه آل پیمبر کز رخش

داشت نور آن خاندان و روشنی آن دودمان

شد ازین غمخانه سوی قصر حورالعین روان

خامه هاتف پی تاریخ فوت او نوشت

آه زینت رفت از دنیا به گلزار جنان