داشت چون وحشی غزالان روز و شب

برنیاید از لب او یک سخن

چون غم و درد نهانش کرده بود

فارغ از هر محفل و هر انجمن

وحشت از پیر و جوان و مرد و زن

کرد پیدا بهر خود غمخانه ای

آن گرفتار بلایا و محن