حیف از آن گوهر ارزنده که بود

حیف از فاطمه آن نخل جوان

که خم از باد اجل شد ناگاه

در جهان خیل نکویان را شاه

حیف از آن شمع فروزنده که بود

پرتو آن طرب افزا غم گاه