که یارد که پیش تو آید به جنگ

که با شاه کابل مکن رزم یاد

که گر نام تو برنویسم بر آب

به کابل نیابد کس آرام و خواب

وگر تو بجنبی که سازد درنگ

برآنم که او زین پشمان شدست

وزین رفتم سوی درمان شدست