همی گفت کای پهلوان بلند

خروشی برآورد بر سان شیر

بدان گونه بر خاک تن پر ز خون

به روی زمین بر فگنده نگون

به رویت که آورد زین سان گزند

که نفرین بران مرد بی باک باد

به جای کله بر سرش خاک باد