بریدند ازو تختهای گران

بشستند و کردند دیبا کفن

بجستند جایی یکی نارون

برفتند بیداردل درگران

دو روز اندران کار شد روزگار

تن رخش بر پیل کردند بار

ز کابلستان تا به زابلستان