بنگر که از آن کوه چه افزود و چه کاست

وای ای مردم داد زعالم برخاست

جرم او کند و عذر مرا باید خواست

مرغی به سر کوه نشست و برخاست

بی غم دل کیست تا بدان مالم دست

بی غم دل زنگیان شوریده مست

جز درد دل از نظاره خوبان چیست