چنان داغ دل گشتم و سوکوار

چو گشتاسپ را تیره شد روی بخت

بیاورد جاماسپ را پیش تخت

بدو گفت کز کار اسفندیار

که روزی نبد زندگانیم خوش

دژم بودم از اختر کینه کش

پس از من کنون شاه بهمن بود