همه راستی کن که از راستی

چو داد آوری از غم آزاد باش

خردمند را شاد و نزدیک دار

جهان بر بداندیش تاریک دار

بپیچد سر از کژی و کاستی

سپردم ترا تخت و دیهیم و گنج

ازان سپ که بردم بسی گرم و رنج