بدو گفت هنگام بخشایش است

هم از سیستان آنک بد نامدار

چو آمد به نزدیک بهمن فراز

پیاده شد از باره بردش نماز

ز دل درد و کین روز پالایش است

ازان نیکویها که ما کرده ایم

ترا در جوانی بپرورده ایم