تا چرخ سفله بود خطائی چنین نکرد

از آه سرد ماتمیان ماهتاب شد

خاموش محتشم که ز ذکر غم حسین

جبریل را ز روی پیمبر حجاب شد

بر هیچ آفریده جفائی چنین نکرد

ای چرخ غافلی که چه بیداد کرده ای

وز کین چها درین ستم آباد کرده ای