بارگاه سلطنت را پایه بر چرخ برین

آن خداوندی که پیشش سر نهاد و دست بست

هرکه در روی زمین شد صاحب تاج و نگین

اهتمامش گرچه در دهر از ید علیا نهاد

کرد ناگه همتش آهنگ ماوای دگر

در جهان چتر همایون کند و زد جای دگر

چون به گردون بانک رستاخیز این ماتم رسید