بر سریر و مسند و چتر و لوای من کنید

از زبان و چشم ودل فریاد و زاری و فزع

در خور شان و شکوه کبریای من کنید

گریه ای کاندر جهان نگذارد آثار سرور

مرکب چوبین تن بی یال ودم را بعد از آن

بر در آرید و به جای باد پای من کنید

من خود از قطع امل کردم وداع جان خود