چو دیده بر رخ عبدالغنی من فکنی

سراغ یوسف من کن ز بنده و آزاد

به جلوه گاه جوانان پارسا چه رسی

ز رخش عزم فرودآ و نوحه کن بنیاد

ز روی درد برآر از زبان من فریاد

بگو برادرت ای نور دیده داده پیام

که ای ممات تو بر من حیات کرده حرام