سرم به دست اجل بسته باد بر فتراک

گر از تو بگسلم ای نونهال رشته مهر

به تیغ کین رگ جانم بریده باد چو تاک

ور از پی تو نتازم سمند جان به عدم

شبی نمی گذرد کز غمت نمی گذرد

شرار آهم از انجم فغانم از افلاک

بر آتش دل خود سوختن چو ممکن نیست