مرا به خواب گران کرده بیگمان رفتی

به شمع روی تو چشم قبیله روشن بود

به چشم ز خم غریبی ز دودمان رفتی

گمان نبود که مرگ تو بینم اندر خواب

تو را چه جای نمودند در نشیمن قدس

که بی توقف ازین تیره خاکدان رفتی

درین قضیه تو را نیست حسرتی که مراست