ز بودن تو مرا شادی که بود به دل

ز آهم آینه دیده در غبار بماند

ز لاله زار جهان تا شدی به باغ جنان

دلم ز داغ فراقت چو لاله زار بماند

به دل به غم شد و در جان بی قرار بماند

تو از میان شدی و همدمی نماند به من

به غیر طفل سرشگم که در کنار بماند