به راه پیک اجل چشم انتظار بماند

تو رستی از غم این روزگار تیره ولی

مصیبتی به من تیره روزگار بماند

اجل تو را به دیار فنا فکند و مرا

فغان که خشک شد از گریه چشم و تابد

بنای فرقت ما و تو استوار بماند

طناب عمر تو را زد اجل به تیغ دریغ