کدام چاک که از جیب تا ابد امن نیست

کدام دجله که از اشک من نه چون دریاست

کدام خانه که از آه من چو گلخن نیست

مرا چو لاله ز داغ تو در لباس حیات

دگر ز پرتو خورشید و نور ماه چه فیض

مرا که بی مه روی تو دیده روشن نیست

شکسته بال نشاطم چنان که تا یابد