گلی که بی تو بپوشد لباس رعنائی

گلی که بی تو بروید به خاک یکسان باد

شکوفه ای که سر از خاک برکند بی تو

چو برگ عیش من از باد فتنه ریزان باد

ز دست حادثه اش چاک در گریبان باد

درین بهار اگر سبزه از زمین بدمد

چو خط سبز تو در زیر خاک پنهان باد