سرو گل نکهت که بوی او صبا در مهد عهد

زهره زهرا حسب بلقیس برجیس احترام

زبده ناموسیان دهر خان پرور که زد

در ازل پروردگارش سکه عصمت به نام

دایه را از غیرت عفت نمی زد بر مشام

آن که تا روز قیامت از فراق روی خویش

صبح عیش و خرمی را بر قبایل ساخت شام