زیر خاک ای معتدل سرو آن تن زیبا دریغ

شد به تعجیل از نگارستان به گورستان روان

با لحد اندام گلفام تو را ای جان چکار

نکهتستان تو را با خاک گورستان چکار

واندر آغوش لحد آن قد و آن بالا دریغ

خوابگاه از گور کرد آن پیکر پر نور حیف

سرمه ناک از خاک گشت آن نرگس شهلا دریغ