ای دل بی درد آه آسمان سوزت کجاست

این زمین پربلا را نام دشت کربلاست

این بیابان قتلگاه سید لب تشنه است

ای زبان وقت فغان وی دیده هنگام بکاست

این فضا دارد هنوز از آه مظلومان اثر