بر در عجز و نیاز استاده بی برگ و نواست

یا اباعبدالله اینک تشنه ابر کرم

از پی یک قطره پویان برلب بحر سخاست

یا ولی الله گدای آستانت محتشم

مدتی شد کز وطن بهر تو دل بر کنده است

وز ره دور و درازش رو در این دولتسرا است

دارد از درماندگی دست دعا بر آسمان