مصطفی معبود را جانان تو جان مصطفی

نور معبودی و آب و گل ظهورت را سبب

ز آسمان می آمدی می بود اگر آدم عرب

ای وجود اقدست روح روان مصطفی

گر نبوت هم نصیبت داد ایزد چون گذشت

بعد بلغ انت منی از زبان مصطفی

بر سپهر دولت آن نجمی که روشن گشته است