بخت کو تا آیم و در آستانت جا کنم

بود پایم کوته از طوف سر کوی بهشت

حالیم پیوسته سوی خود اشارت می کنند

حوریان دلکش پیوسته ابروی بهشت

رو به جنت پشت بر دنیا و ما فیها کنم

ای گدایان تو شاهان سریر سروری

بی نیاز بر درت ناز این به شغل چاکری