اکمل از پیغمبرانت در ره دین پروری

وین امامت ورنه زین بستست بر رخش که عقل

همعنان می بیندش با رتبه پیغمبری

گر کمال احمدی لالم نکردی گفتمی

ای به بویت کرده در غربت طواف تربتت

جمله اصناف ملک با مردم حور و پری

چون به من نوبت رساند بخت فرصت جوی من