در زمین و اسمان حفظت نگهبان همه

رشحه ای گر ریزی ای ابر عطا بر بندگان

نخل آزادی برآرد سر ز بستان همه

می گریزد آفت از انس و ملک زآن رو که هست

سنگ رحمت در ترازوی شفاعت چون نهی

آید از کاهی سبک تر کوه عصیان همه

کارم آن گه راست کن شاها که از بار گناه