ایزدش مست می غفران برانگیزد ز خاک

صبح محشر هم نباشد در خمار آلوده ای

گر بود شام اجل مست تمنای شما

هرکه در خاک لحد خوابد ازین می نشه ناک

ای محیط نه فلک یک قطره پرگار تو را

با قیاس ما چکار اندیشه کار تو را

کرده بازوی قدر در کفه میزان خویش