از سپهر طبع خویش و صد سخندان دگر

دست امید گنه کاران و دامان شما

پادشاها آن که فرماینده این نظم شد

یعنی آصف مسند جم جاه سلمان شما

از ثنا ایات نازل گشت در شان شما

آن چه خود کرده است در انشای این نظم بلند

کس نخواهد کرد از مدحت سرایان شما