حالیا بردوش دارم بار یک عالم گنه

نیست جز معبودی اندر دیده وقت شناس

یا شفیع المذنبین تا بوده ام کم بوده است

در من از شعل گنه بیکار یک حس از حواس

در دو عالم بیش دارم از گناه خود هراس

محتشم را شرم می آید که آرد بر زبان

آن چه من از لطف مخصوص تو دارم التماس