دل گازر از درد پژمرده بود

بدو جفت او گفت هست این درود

که باز آمدی جامه ها نیم نم

بدین کارکرد از که یابی درم

یکی کودک زیرکش مرده بود

زن گازر از درد کودک نوان

خلیده رخان تیره گشته روان