که روزی شد پس از وصل چنان هجر چنین ما را

که زد بر یاری ما چشم زخمی ای چنین یارا

تو خود رفتی ولی باد جنون خواهد دواند از پی

بسان شعله آتش من مجنون رسوا را

تو خود رو در سفر کردی ولی صحرا سپر کردی