به صد شیدائی مجنون من مجنون شیدا را

تو خود رفتی ولی باد جنون خواهد دواند از پی

بسان شعله آتش من مجنون رسوا را

تو خود رو در سفر کردی ولی صحرا سپر کردی

فرس آهسته ران کاندر پیت از پویه فرسوده

قدمها تا به زانو گمرهان دشت پیما را

شب تاریک و گمراهان ز دنبال تو سر گردان