زاغ چسان نهان کند بیضه آفتاب را

هرزه نقاب رخ مکن طره نیم تاب را

وصل تو چون نمی دهد در ره عشق کام کس

چند به چشم تشنگان جلوه دهد سراب را

کام که بوده در پیت گرم که می نمایدم