ندارد چون دل خود رای من تاب نظر چندان

که تنها ترک چشمش بر سپاهی می زند خود را

ز تابم می کشد اکثر نگاه دیر دیر او

که بر قلب دل من گاه گاهی می زند خود را

چه بر شمشیر مردم کش نگاهی می زند خود را

گلی کز جنبش باد صبا آزرده می گردد

چرا بر تیغ آه بیگناهی می زند خود را