مه نو سجده های سهو می فرمایدم امشب

چه بر شمشیر مردم کش نگاهی می زند خود را

گلی کز جنبش باد صبا آزرده می گردد

چرا بر تیغ آه بیگناهی می زند خود را

به صورت بس که بر طرف کلاهی می زند خود را

سواری گرم قتلم گشته و من منفعل مانده

که گیتی سوز برقی بر گیاهی می زند خود را