می افکنم به بحر خون جسم نزار خویش را

شب که ز گریه می کنم دجله کنار خویش را

باد سمند سر گشت بر تن خاکیم رسان

پاک کن از غبار من راهگذار خویش را

بر سردار چون روم بار تو بر دل حزین