ولی چنان که نفهمید کس نواخت مرا

به یک نگاه مرا گرم شوق ساخت ولی

در انتظار نگاه دگر گداخت مرا

به چنگ بیم رگ جانم آشکار سپرد

ز عافیت شده بودم تمام نقد حضور

به حیله برد دل عشق باز و باخت مرا

سواد اعظم اقلیم عافیت بودم