سجده در بزم گدایان تو فرموده تو را

زده آن آب که بر خاک وجودت ای گل

که در خانه عصمت به گل اندوده تو را

که به فرمودن آن فعل تواضع فرمای

حزم کزدم ز پذیرفتن تکلیف نخست

که ازین بزم نشینی چه غرض بوده تو را

محتشم خوی تو می داند و از پند عبث