باز بوی چشمانم این زهر شکر نمای را

در المم ز بی غمی کو گل تازه ای کزو

لاله داغ دل کنم داغ الم زدایرا

تلخی عشق چون دگر پیش دلم نموده خوش

دیده به ترک عافیت بر رخ ترکی افکنم

در ستمش سزا دهم جان ستم سزای را

از دل خویش بوی این می شنوم که دلبری